اصول مدیریت خرید و تدارکات در سازمان
در زنجیره تامین، هر سازمانی یا شرکت صنعتی مواد مورد نیاز خود را از تامین کنندگان بالادستی می خرد، ارزشی به آن می افزاید و آنرا به مشتریان پائین دست خود می فروشد، بنابریان نیاز به ایجاد یک واحد خرید و تدارکات مبرم می باشد.
مهمترین وظیفه بخش تدارکات، یافتن تامین کننده مناسب است، تامین کننده ای که قادر به انجام کار:
با کیفیت بالا، مطابق با زمان بندی مورد نیاز، با هزینه های معقول و… باشد.
واحد خرید و تدارکات وظایف زیر را بر عهده دارد:
تجمیع تمامی سفارشات از یک نوع مواد یکسان و مشابه بمنظور گرفتن تخفیف.
هماهنگ نمودن فعالیت های وابسته برای کاهش هزینه حمل و نقل، نگهداری و سرپرستی خرید اقلام و خدمات مورد نیاز در کمترین هزینه.
بهبود موقعیت رقابتی سازمان.
دستیابی به یک ارتباط کاری هماهنگ و بهره ور با دیگر حوزه های کارکردی در داخل سازمان و شرکت صنعتی.
تحقق اهداف خرید در کمترین سطح از هزینه های سرپرستی.
تدارک جریانی بی وقفه از مواد، موجودی ها، و خدمات مورد نیاز برای کارکرد یکپارچه سازمان.
حفظ و بهبود کیفیت.
یافتن یا ایجاد تامین کنندگان واجد صلاحیت.
استاندارد کردن آیتم های خریداری شده.
حذف اقدامات تکراری خرید و مدیریت آن.
داشتن یک کانال تماس با تامین کنندگان و ارائه اطلاعات و خدمات مرتبط.
ایجاد مهارت های تخصصی و بهبود عملیات خرید
تمرکز دادن به مسئولیت تدارک و ساده تر کردن کنترل مدیریت انتخاب تامین کنندگان
زنجیره تامین
منبع:
رویکرد های مختلف در روابط خریدار و تامین کننده
رویکردهای مختلفی در روابط با تامین کنندگان وجود دارد که در زیر دو مورد بررسی می شود:
رویکرد مبتنی بر مواجهه و فاکتور نویسی، که خریدار به منظور کمینه کردن هزینه های تولید و تراکنش خود با تامین کننده ارتباط برقرار و در مقابل خرید کالا یا خدمات، فاکتور اخذ و مبلغ فاکتور پرداخت می شود.
رویکرد مشارکتی: ارتباط تنگاتنگ با تئوری رفتاری و مبتنی بر مذاکره، با انعقاد قرارداد و مشارکت طولانی.
استفاده از نرم افزار فروش نیز توصیه می شود.
انتخاب تامین کنندگان
بیشتر سازمان ها دارای لیست تامین کنندگان تائید شده ای هستند که از خدمات قابل قبولی در گذشته برخوردار بوده یا به طریقی از خوشنامی آنان مطلع شده اند و سفارشات خود را از آنها خرید می کنند.
سیاست خرید یک نوع کالا از یک تامین کننده، موجب آسیب پذیر شدن سازمان می گردد و آنها را در صورت بروز مشکل، با خطر جدی مثل توقف خط تولید یا خدمت مواجه خواهد کرد، برای همین برخی سازمان ها سیاست خرید از چند تامین کننده را دارند، دیگر اینکه رقابت میان تامین کنندگان، قیمت ها را کاهش می دهد و احتمال کمتری در بروز وقفه در تامین وجود دارد.
البته در بحث تامین کالا بر اساس اصول JIT و زنجیره تامین ناب انتخاب چند تامین کننده مد نظر نمی باشد بلکه برای یک نوع کالا، یک یا دو تامین کننده در نظر گرفته می شود و هدف از این روش کار با تامین کنندگان مطمئن و معتبر است و اگر تامین کننده دارای نقصی باشد سازمان در صدد کمک جهت رفع آن برآمده و در نهایت اگر تامین کننده نتواند خود را با خواسته های سازمان تطبیق دهد، کنار گذاشته شده و تامین کننده جدید جایگزین می شود، هرچه تعداد تامین کنندگان کمتر باشد، مدیریت بر آنها ساده تر است،
در روش فوق همواره سازمان می تواند جهت کاهش قیمت کالا و یا بالا بردن سطح خدمت دهی با تامین کننده مذاکره نماید.
یا بعبارتی دیگر، در این روش رابطه بین تامیین کننده و سازمان به طور کامل بازآفرینی می شود و از رابطه تهاجمی، مخفی کاری و سوء ظن دوجانبه به همکاری دوجانبه سوق داده می شود، سازمان با بررسی دقیق قیمت های تمام شده تامین کنندگان و عواملی که باعث تقلیل قیمت می شود و با پایه گذاری رابطه منطقی در تحلیل و تثبیت قیمت ها، باعث شده هر دو طرف از سود منصفانه ای بهره مند شوند و در رابطه با تقلیل قیمت ها با هم همکاری داشته باشند، این همکاری به سود دو طرف می باشد و سازمان فعالیت های آموزشی لازم با تامین کننده را جهت نیل به بهبود مرغوبیت کالا و خدمت دهی مناسب را پایه گذاری می کند.
منبع:
https://blog.yar.cloud/%d8%a7%d8%b5%d9%88%d9%84-%d9%85%d8%af%db%8c%d8%b1%db%8c%d8%aa-%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%af%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%b3%d8%a7%d8%b2%d9%85%d8%a7%d9%86/